surat untuk awak

awak, maafkan saya sebab selalu buat awk menangis.... sampai kesaat2 akhir sblm sy pergi pon awk masih bersabar dengan perangai saya... saya selalu wat awk marah sbb dgn cara tu je sy dpt lihat kasih sayang awk..  sy x dpt rse kasih syg dri awk tanpa saya menyakiti awk.. sbb hanya bile kita bergaduh, awk akn ckp segala yg awk rasa.. n apa yg awk rasa tu sbnrnya kasih syg sebenar awk yg saya x mampu lupekan sampai bila2..

ingat x awk sanggup letih demi temankan saya n layan kerenah sya yg mengada2.. n yg paling sy x boleh lupe bile awk sanggup temankan kwn2 sy wlopon mereka x de kene mengena pon dgn awk.. thanx jugak sbb awk slalu belanja mkn minum saya setiap hari n ambil berat setiap perkara kecil yg sya wat..

mlm ni sy cuba letakkn dri saya ditempat awk, sy bayangkan mcm mana  rsenye bile org yg kita syg asyik mintak nak pergi dri hidup kita........ n mcm mana rsenye setiap hari dituduh wat sesuatu kesalahan yg kite x pernah lakukan... n mcm mne hidup tanpa org yg kita syg.. sya betol2 sayangkan awk sbb awk sgt sabar...

untuk lelaki yg sanggup temankan sy dri pagi hingga ke tengah malam, n untuk lelaki yg sangup mengalirkan air mata n buangkan ego demi saya, sy nak ckp yg saya sangat2 hargai kehadiran awk disisi saya walaupon kite sering berada dlm kesusahan...

awk, sy rse kongsi bekal roti n sardin tu comel.. awk, sy rse jual jagung kat tepi jalan bersama2 tu comel... awk, saya rse berhabis minyak kete  n berpeluh2 sbb tunggu awk beli minyak kat tepi jalan tu comel... n semua kesusahan yg kita lalui bersama tu comel.... sebab... saya ade awk kat sisi saya..

andainya ditakdirkan tidak bersama, saya doakan sesuatu yg lebih sempurna buat awk dan saya sbb selama ini Allah telah beri saya kesempurnaan dan kesempurnaan itu ialah awak......

1 minggu lagi

seminggu je tinggal sblm ak berangkat ke mekah sabtu ni... ak terpaksa tinggalkan zaki buat sementara n fokus untuk menjadi lebih baik... seminggu ni kami asyik melekat sbb ak mesti rindukn die nanti... die da stat rancang ap yg die akn wat spanjang 2 minggu ak xde ni... wat ot sabtu ahad supaya dpt sibuk2kn diri, beli stok mee sedaap banyak2 n pau duet mkn dri aura, start wat induction spanjang 2 minggu ni.. disebabkan ak sgt2 la risaukan die, sbb kami x pernah skali pon berengang apetah lagi tuk ddk berjauhan utk mse yg lama, ak prepare mcm2 tuk ringankan beban die nanti, siap2kan ubat2 tuk die sbb die ni slalu migrain n demam.. siapkan tutorial tuk wat graf2, mne la tau si soorian al raja bagador tu tetibe2 suh die wat graf2 yg pelik2 ke, x ke masak die dikejekan... n yg paling penting cari wet siket tuk support mkn n minum die spanjg ak xde ni.. bukan ak je rse kehilangan, die pon sme... die ckp lagu cinta terakhir dr aiman tu mengingatkan die time kami sme2 wat donut dlu... die sedih dgn lagu tu.. la ak ingat tuk awek die...sbb die kte ak yg knlkn die kat lagu tu time wat donut tu.. ari ni die blanja ak makan je.. makan meggi goreng, pastu belanja mkn aiskrim coklat yg ak nak sgt, petang kami g pasar mlm kat sbn 2 n die belikn nasi lemak, ayam goreng, ngan air milo, pastu mlm kami lepak minom kat jalan pantai.. katanye die nak ajak ak g karoke sblm ak ke mekah nanti tp ak ckp tunggu ak blik dlu.. byk menda yg ak mintak sume die cube tunaikn.. tu yg wat ak terharu gile2

ohh cinta

"tunggu saya".... "saya pilih awk"... "bg sy peluang settlekn semua dlu"... tu ungkapan yg ak asyik2 dgr dri mulut die akhir2 ni.. aku serba salah... smpai ke saat akhir pon aku merayu tuk habiskan segalanya die tetap tahan aku dri pergi.. dia mintak aku temankan kemana sja die pergi, hadiahkan fon n no bru supaya die boleh kol n msg ak setiap hari.. masakkn ak makanan yg sedap2 setiap hari n pegang tangan aku bile aku menangis..aku rse sekarang aku lebih beruntung dri sblm ni.. mungkin sbb sblm ni ak x pernah bgtau ak syg die.. x pernah tunjuk kasih syg aku.. sbb tu die x tau yg ak pon pernah sygkn die... mak n kakak die ade mengadu pasal die n ble ak soh diorg sendri berterus terang... diorg mintak aku pulak tolong bantu dia.. n aku jadi serba salah untuk pilih kawan atau cinta.. kesian die.. aku selalu pukul die bile aku marah.. die x melawan siket pon... ble die tau aku saket, die yg paling gelabah dlm dunia ni.. setiap hari die cube create moment2 indah yg sblm ni die abaikan.. sampai die kate, die x kisah ap yg org kata pasal kami asalkan aku dekat dengan die... sanggup ingat n masak mknan kegemaran aku ade lah hadiah yg paling beharga yg akk penah dapat.. dlu ak yg slalu hantar mknan kat depan umah die klo die merajuk, ak yg sellalu tertido kat depan pintu rumah sewa die time die sakit.. n aku jugak la yg belikan semua keperluan dri die dri rambut smpai kaki.. smpai setiap yg die suke n benci aku tau.. ubat gigi, perfume yg die ske, mknan yg die mkn n yg di benci smpai ke tabiat tdo yg menganga tu pon aku tau... tapi skang da lain sgt2... bile aku sakit die selimutkan ak dgn baju die.. hantar mknan yg die masak depan umah aku.. jga setiap langkah aku.. n wat ap je tuk pastikan ak ketawa blik mcm dlu.. perghh tu ke seorg sahabat akn wat kat sahabatnye? bila ditanya berkali2, jawapan nye simple, "biarla awk x tau ap yg sy rse".... what??